เกิดเป็นดอกไม้
ที่แห้งเหี่ยวไม่ค่อยงดงาม
พื้นดินไม่มีน้ำ ช่วยประคอง
เติบโตด้วยน้ำตา ที่หลั่งรินไหลนอง
อยากเบ่งบาน สวยในสักวัน
แดดในทุกเช้า ยังคงส่องเสมอมา
เมฆพายุหนา ในบางที
โลกไม่สดใส ไม่ต้องออกไปวันนี้
อดทนเอาไว้อย่างมั่นคง
อย่าแตกสลาย ไปตามคำพูดเหล่านั้น
อย่ามัวผิดหวัง และนั่งจมอยู่อย่างนี้
ออกไปเบ่งบาน สดใส ด้วยหัวใจที่มี
เราต่างเป็นมณีที่สวยงาม
เราต่างเป็นมณีที่ต้องการ
เป็นดอกไม้สวย ผู้คนต่างต้องตา
แต่ในใจอ่อนล้า ต้องพักผ่อน
เหนื่อยขนาดไหน
เพียงแค่หยุดแล้วเข้านอน
เมื่อใจรับพร้อมค่อยก้าวไป
อย่าแตกสลาย ไปตามคำพูดเหล่านั้น
อย่ามัวผิดหวัง และนั่งจมอยู่อย่างนี้
ออกไปเบ่งบาน สดใส ด้วยหัวใจที่มี
เราต่างเป็นมณีที่สวยงาม
บนทางยาวไกล ไม่มีใครสมบูรณ์แบบ
ผ่านวันที่แสนดี ก็ต้องมีวันที่ท้อ
หยัดยืนและหายใจ
หอบสุดท้ายต้องไปต่อ
กดดันเท่าไหร่ ยิ่งเข้าใจ
แกร่งเป็นมณี ไม่เหมือนใคร
ได้เป็นที่ต้องการ ก็มากพอ
อย่าแตกสลาย ไปตามคำพูดเหล่านั้น
อย่ามัวผิดหวัง และนั่งจมอยู่อย่างนี้
ออกไปเบ่งบาน สดใส ด้วยหัวใจที่มี
เราต่างเป็นมณีที่สวยงาม
อย่าแตกสลาย ไปตามคำพูดเหล่านั้น
อย่ามัวผิดหวัง และนั่งจมอยู่อย่างนี้
ออกไปเบ่งบาน สดใส ด้วยหัวใจที่มี
เราต่างเป็นมณีที่สวยงาม
เราต่างเป็นมณีที่ต้องการ
เราต่างเป็นมณีที่สวยงาม